Sunday, June 3, 2012

ลูกชายคนมั่งมีสี่คน กับ คนล่าเนื้อ

สูเจ้าเอ๋ย วันนี้ข้าจะมาเล่าความเล่าให้ฟังเน้อ

แต่ก่อนนั้น มีคนมั่งมีคนนึ่ง มีลูกชายสี่คน มันชายคนนั้น ส่งลูกไปเรียนที่เมืองอันไกลมาก หว่างเขาทังสี่กลับคืนมา ก็ดันไปเห็นคนล่าเนื้อคนนึ่ง ทึกล่าเนื้ออยู่ในป่า พี่อ้ายจึ่งปากกับน้องๆ ว่า
"เอ้อ หมู่เราเรียนกันมาแล้วนี้ มาดูกันว่าคนใดหัวไวกว่าคนใด เราลองไปขอเนื้อจากคนล่าเนื้อดูกัน คนใดได้เนื้อมากกว่าเพื่อน คนนั้นแม่นคนหัวไวที่สุด"
ว่าแล้ว ลูกชายคนที่นึ่งก็ย่างไปหาคนล่าเนื้อ แล้วปากว่า
"เฮ้ย คนล่าเนื้อ แบ่งเนื้อให้กูบัดเดียวนี้"
คนล่าเนื้อจึ่งปากคืน
"น้องชายเอ๋ย ความอันมึงปากมานั้น เป็นความอันหยาบแข็งมาก หยาบแข็งดั่งเอ็นเนื้อ"
คนล่าเนื้อจึ่งอยิบเอ็นอันแข็งไปให้ลูกชายคนที่นึ่ง
พอถึงทีลูกชายคนที่สอง มันชายก็ย่างไปใกล้คนล่าเนื้อ แล้วปากว่า
"พี่อ้ายหลวง ขอเนื้อเราหน่อย"
คนล่าเนื้อจึ่งปากคืน
"น้องชายเอ๋ย ความอันมึงปากมานี้ ช่างดีงามหลวงหลาย"
ปากแล้ว มันชายก็เอาเนื้อส่วนดีไปให้ลูกชายคนที่สอง
ต่อมา ลูกคนที่สามก็ย่างไปหาคนล่าเนื้อ แล้วปากขึ้นว่า
"พ่อลุงหลวงเอ๋ย แบ่งปันเนื้อให้เรากินเถิด"
คนล่าเนื้อจึ่งตอบคืนว่า
"น้องชายเอ๋ย ความอันมึงปากมานั้น ช่างโดนหัวใจพี่นักหนา"
ปากแล้ว คนล่าเนื้อก็เอาหัวใจเนื้อไปให้ลูกชายคนที่สาม
เมื่อมาถึงทีลูกชายคนสุดท้อง มันชายก็ย่างไปหาคนล่าเนื้อ แล้วปากขึ้้นว่า
"เพื่อนใคร่เอ๋ย วันนี้ช่างเป็นวันอันงามแท้งามหลวงหลายเนาะ ขอเรากินเนื้อหน่อยนึ่งเถิดหนา"
ปากว่าแล้ว คนล่าเนื้อก็ตอบคืน
"น้องชายเอ๋ย ความอันมึงว่ามานั้น ช่างดีนักหนา ช่างมีค่าเหนือความคนอื่น บ่มีคนใดปากอย่างนี้กับเรามาก่อนในเมืองนี้ ความมึงช่างเที่ยงแท้ยิ่งนัก บ่ใหญ่ไปบ่น้อยไป"
ปากแล้วดั่งนั้น คนล่าเนื้อก็เอาเนื้อชิ้นใหม่ไปให้ลูกชายคนที่สี่

แล้วแล้วข้า จื่อจำไว้เน้อ สูเจ้าทังหลาย ความปากว่าดีช่างมีคนใคร่

No comments:

Post a Comment