Tuesday, July 17, 2012

เจ้าญิงกับหมากถั่วเขียว


เจ้าญิงกับหมากถั่วเขียว
ครั้งนึ่ง มีเจ้าชายผู้ต้องการเป็นผัวเจ้าญิง แต่นางจักต้องเป็นเจ้าญิงแท้. ท่านชายท่องไปยังทั่วหล้า เพื่อที่จักหานาง แต่ท่านกลับหาสิ่งที่ต้องการบ่ได้แล้ว. ที่แท้ มันก็มีเจ้าญิงหลายหลวงอยู่ดอก แต่มันยากเกินที่จักรู้ว่าคนใดเป็นเจ้าญิงแท้. มักมีอันใดบางอย่างที่ผิดทางหล้าเกี่ยวกับพวกนาง. ท่านชายจึ่งกลับเมือบ้าน และ ก็เสียใจตามเคย ย้อนความอยากได้เจ้าญิงแท้นักหนา.
เมื่อตอนแลงวันนึ่ง ก็มีลมหลวงร้ายพัดเข้ามา ฟ้าผ่ารุนแรง และฝนก็ตกหนัก. ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคราะปากตูที่ปากตูเมือง และเจ้าหอฅำก็ไปเปิดออก.
เป็นเจ้าญิงอยืนอยู่ข้างหน้าปากตูเมือง. แต่ ให้ตายแล่ ผู้ใดจักทนดูนางได้เล่า ทังฝนและลมแรงได้เร็ดให้ความเป็นเจ้านางหายไปหมด. แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าเป็นเจ้าญิงเจ้านางแท้อีก.
อย่างใด ตูก็จักได้รู้อีกบ่หึงบ่นาน เจ้านางเถ้าผู้เป็นเมียเจ้าหอฅำคึดขึ้น แต่บ่ได้ปากอันใดออกมา และ ก็กลับไปห้องนอน เอาผ้าปูที่นอนออกทังหมด และ ก็วางหมากถั่วเขียวเมล็ดนึ่งลงเหนือพื้น. จากนั้น ก็เอาฟูกซาวอันวางบนหมากถั่ว แลัวก็เอาที่นอนยัดขนเป็ดอีกซาวอันไปวางทับเข้าอีก.
เจ้าญิงต้องนอนบนที่นอนนั้นทังคืน. ยามเช้า เขาเจ้าก็ถามว่านางว่าได้นอนหลับดีบ่.
"โอ๊ย แย่แท้ๆ" นางปาก. "ข้าได้หลับตาไปหน้อยเดียวเท่านั้นทังคืน. จักมีผู้ใดรู้บ้างเล่า ว่าต้องนอนเหนืออันใดบ่รู้แข็งๆ ข้าจึ่งตัวเขียวช้ำไปหมดทังตัวแล้ว. บ่ดีแล้ว."

บัดเดียวน้้น เขาเจ้าก็รู้ว่านางเป็นเจ้าญิงแท้ ย้อนว่านางได้รู้สึกหมากถั่วเขียวผ่านฟูกซาวอัน กับ ที่นอนยัดขนเป็ดซาวอัน.
  บ่มีคนใดดอกนอกจากเจ้าญิงแท้ ที่จักมีความรู้สึกอ่อนไหวปานนั้น.
เจ้าชายจึ่งเอานางเป็นเมีย ย้อนบัดเดียวนี้ท่านรู้แล้วว่ามีเจ้าญิงแท้ ส่วนหมากถั่วเขียวก็วางอยู่ในโรงชมของ อันเป็นที่ที่ช่างชมหมากถั่วได้อยู่ หากบ่มีผู้ใดลักไป.
นี้แหละ เป็นความเล่าแท้ข้านา.

No comments:

Post a Comment