Thursday, December 13, 2012

ลูกอ่อนเลี้ยงแกะมักหลอก


วันหนึ่ง มีลูกอ่อนเลี้ยงเเกะคนหนึ่งคิดหาเรื่องม่วนๆ เหล้น. มันจึ่งเเกล้งร้องดัง ขึ้นมาว่า
"ช่วยด้วย! ช่วยตูข้าด้วย" เทียวหันซ้ายหันขวา "หมาป่าหมาเถื่อนมากินหมู่ลูกเเกะข้าเเล้ว ช่วยด้วยน้อ!"
ร้องแล้วแล้วก็หัวกับตัวเก่า. "ห้าๆ เขาเจ้าคงเชื่อกูกันใหญ่."
ชุมไทบ้านได้ยิน จึ่งพากันแล่นมาช่วยพร้อมด้วยเครื่องปืนต่างๆ 
"อยู่ที่ใดกันๆ ข้าบ่เห็นอันใดทังสิ้น. สูเจ้าเห็นบ่."
"ตูข้าก็บ่เห็น. บ่เห็นมีหมาป่าสักตัว."
ลูกอ่อนปากว่า "มันแล่นไปทางพู้นเเล้วน้อ."
ลูกอ่อนเลี้ยงเเกะหลองลวงปากว่าบ่แท้เเล้วก็เเอบหัวชมใจเมื่อหลัง.

หลังเมื่อนั้น ลูกอ่อนเลี้ยงเเกะก็เเกล้งหลอกให้ไทบ้านแล่นหน้าตื่นเหมือนเก่าได้อีก ๒- ๓ ครั้งคราว. ชุมไทบ้านก็พากันมาช่วยคู่ครั้ง แต่ก็บ่เห็นว่ามีหมาป่าสักตัว.

จนวันหนึ่ง มีหมาป่ามาไล่กินหมู่แกะแท้ๆ ทีนี้ลูกอ่อนเลี้ยงเเกะ ร้องขอความช่วยเหลือจนเสียงแหบเสียงแห้ง. "ช่วยด้วยๆ ช่วยตูข้าด้วย. หมาป่ามากินแกะน้อยแล้ว." ร้องอีกจนน้ำตาไหลเข้าปาก.
ชุมไทบ้านก็บ่มาเพื่อเขาเจ้าคิดว่าลูกอ่อนนั้นหลอก.
"ตูข้าบ่เชื่อมันดอก. สูเจ้าอย่าไปช่วยมันน้อ."
และแล้ว หมาป่าก็ไล่กินแกะจนหมดจนเสี้ยง. จากนั้นลูกอ่อนคนนั้นก็บ่กล้าปากบ่เที่ยงบ่แท้อีกสืบมา.

No comments:

Post a Comment