Wednesday, December 19, 2012

เชียงเมี่ยงมาก่อนไก่


มีวันหนึ่ง เจ้าหอฅำได้สั่งให้คนสึกหลวงไปบอกกับเชียงเมี่ยงให้มาหาในวันพรุ่งนี้ตอนเช้าเเต่มีข้อเเม้ว่าเชียงเมี่ยงจักต้องมาก่อนไก่ขันตอนเช้า หากเร็ดตามบ่ได้จักถูกเร็ดร้ายสั่งสอน. หลังจากคนสึกหลวงได้รับคำสั่งก็ฟ้าวเอาคำสั่งนี้ไปเเจ้งให้เชียงเมี่ยงได้รู้ทันที. ฝ่ายเชียงเมี่ยงหลังจากได้รับคำสั่งจากคนสึกหลวงก็บ่ยินเป็นห่วงอันใด. เมื่อตาวันตกดิน เชียงเมี่ยงก็เข้านอนตามทั่วไป จนยามล่วงผ่านใกล้จักแจ้ง ไก่ก็ขันดังๆ ขึ้น เชียงเมี่ยงจึ่งลงจากเรือนเข้าไปหาคอกไก่เเล้วจับเอาไก่พ่อตัวหนึ่งเอามาผูกเชือกไว้เเล้วเชียงเมี่ยงจึ่งกลับขึ้นเรือนไปนอนต่อ. เมื่อตาวันขึ้นเป็นวันใหม่ เชียงเมี่ยงก็ลุกจากที่นอนล้างหน้าล้างตาหาเข้ากินตามทั่วไปบ่ได้รีบร้อนสัง โดยบ่สนใจว่าเจ้าหอฅำให้เข้าเฝ้าด่วนปานใด.
ตกตอนบ่าย ใกล้ค่ำเเล้ว เชียงเมี่ยงจึ่งออกจากเรือนเเล้วก็จูงไก่ตัวที่มัดเชือกไว้ย่างไปตามทางฟังเสียงไก่ร้องดังๆ ตามหลัง. เชียงเมี่ยงร้องดุใส่ไก่ว่า 
"มึงนี้ จักร้องไปเร็ดสัง. บ่รู้หาว่าเจ้าหอฅำ เพื่อนให้ไปพ้อไว. เพื่อนบอกว่าให้กูย่างก่อนเเล้วมึงย่างตามหลัง มึงจักร้องไปเร็ดสัง. หากมึงบ่ฟังความ กูกลับมากูจักข้ามึงแปลงลาบเสีย"
เชียงเมี่ยงย่างลากไก่ไปตามทาง คนใดๆ ก็พากันว่าเชียงเมี่ยงสังเร็ดบ่ดีเเท้ เที่ยวลากไก่ย่างไปตามทาง. เชียงเมี่ยงจั่งตอบไปว่า
"สูเจ้าจักมาปากมาว่าติข้าไปเพื่ออันใดหา. เจ้าหอฅำสั่งให้ข้าไปเข้าเฝ้าก่อนไก่. ข้าจึ่งจูงไก่มาตามหลังนี่ใด"
เชียงเมี่ยงไปรอดวังก็เข้าไปน้อมไหว้ท่านเจ้าหอฅำทังถามเพื่อนว่า 
"เจ้าหอฅำ มีความอยากใคร่อันใดข้าน้อยฤๅ ที่ร้องมาเข้าเฝ้าก่อนไก่ บัดนี้ข้าน้อยก็ได้เร็ดตามคำสั่งเสี้ยงเเล้ว แม่นจูงไก่มาตามหลัง. ปากง่ายๆ ก็แม่นข้าน้อยมาก่อนไก่."
หลังจากเจ้าหอฅำได้ฟังเชื้อนั้นก็คึดใจร้ายเชียงเมี่ยงอยู่ในใจเเต่ก็คิดถึงคำสั่งอันคลุมเครือของตัวเก่า จึ่งเร็ดให้หมากเป็นเช่นนี้

No comments:

Post a Comment