Wednesday, December 18, 2013

กากับนกยูง

กากับนกยูง

อันว่า ยามกาตัวหนึ่งนั้น มันทึกเทียวย่างเหล้น เลยล้ำข้ามเส้นไปในทุ่ง ที่ฝูงนกยูงมักพากันย่างเทียว มันก็ได้เหลียวพบพ้อกับขนนกกลุ่มหนึ่ง อันร่วงหล่นมาถึงพื้นจากฝูงนกยูงยามมันผลัดขน ยามนั้น กาผูกขนนกเหล่านั้นไว้ที่หาง แลเทียวย่างวางท่าตรงซื่อไปยังฝูงนกยูง แลนา ยามนั้น กาย่างเข้าไปใกล้ ฝูงนกยูงก็ได้พบพ้อว่าเขาถูกหลอก จึ่งบอกชวนกันย่างซื่อเข้าไปหาตัวกา แล้วจึ่งพากันจิกมัน แลถอนขนอันบ่แท้แห่งมันเสีย แลนา ยามนั้น กาบ่ช่างทำอันใดได้ นอกจากไสหัวกลับเมือไปยังฝูงแห่งตัวเก่า ผู้เฝ้าแลดูท่าทางท่าทีแห่งมันอยู่ห่างๆ ยามนั้น ฝูงกาเขายินกวนใจแท้ แก่นกตัวนี้เช่นกัน แลกล่าวแก่มันว่า "ดูรามึงกาเหย ขนนกงามแก้วอย่างเดียว บ่ช่วยมึงให้เป็นนกชั้นสูงได้ดอก" ว่าอย่างนั้น แลนา

ความเล่าเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ความงามในใจคือความงามอันเที่ยงแท้"

No comments:

Post a Comment