Thursday, December 19, 2013

หมาไนกับหมี

หมาไนกับหมี

อันว่า หมาไนเถ้านั่งจากับหมีเถ้าหว่างนั่ง ขาทังสองจาถึงความเป็นมาแห่งสองขาตั้งเเต่รุ่นหนุ่มจนรอดรุ่นเถ้า จาเว้าอย่างสูงอกสูงใจ แลนา

ยามนั้น หมีก็ปากว่า
"ข้านาบ่เคยไปกินคนที่ตายเมี้ยนเเล้วสักเทื่อ แท้นา เจ้ารู้บ่" ว่าอย่างนั้น

หมีอวดในความเก่งความหมอช่างของตัวเก่า แลนา ยามนั้น หมาไนกลับพลัดหัวเบาๆ ว่า
"ครันเจ้าใคร่ให้คนใดนับถือ เจ้าก็บ่ต้องกินคนที่ยังหายใจอยู่ แลเด" ว่าอย่างนั้น แลนา

ความเล่าเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ช่วยคนที่ยังไป่ตาย ช่างเป็นที่ดีนับถือกว่าช่วยคนที่ตายไปเเล้ว"

No comments:

Post a Comment